Ir ao contido
Guia

Indonesia aposta 28.000 millóns de dólares: perigo real para Phuket?

Indonesia aposta 28.000 millóns de dólares: perigo real para Phuket?
Photo: Martin Péchy / Pexels
En resumo

Indonesia quere converter Xacarta e Bali en centros financeiros internacionais cun investimento de 28.000 millóns de dólares. Analizamos se isto pon en risco os investimentos inmobiliarios en Phuket e Bangkok.

Se está a valorar mercar unha vivenda en Phuket, seguramente xa oíu falar do gran anuncio de Indonesia: 28.000 millóns de dólares para crear centros financeiros internacionais en Xacarta e Bali. A resposta curta para quen investe en Tailandia é esta: a competencia rexional real é a 7-10 anos vista, non agora mesmo, e Tailandia mantén vantaxes estruturais (propiedade en réxime freehold para estranxeiros, infraestrutura madura e máis de 35 millóns de turistas en 2025) que Indonesia aínda non pode igualar. Dito isto, paga a pena entender ben o que está a suceder na rexión antes de mover cartos.

Que anunciou exactamente Indonesia?

Segundo Nikkei Asia, o goberno indonesio destinará 28.000 millóns de dólares a converter Xacarta e Bali en centros financeiros internacionais, coa mira posta directamente en captar capital que hoxe vai parar a Singapur, Hong Kong e Bangkok. A cifra equivale a preto do 2,5% do PIB indonesio, unha aposta de gran calado. Para poñelo en perspectiva: todo o Corredor Económico Oriental de Tailandia está valorado en 45.000 millóns de dólares, pero repartidos ao longo dunha década e cubrindo industria en xeral, non só o sector financeiro.

Indonesia tamén prepara un paquete de incentivos fiscais baixo a súa nova lei de centros financeiros PFII, que inclúe unha posible exención total (100%) do imposto de sociedades durante un período determinado, segundo Business Times. Porén, ese paquete aínda non é definitivo: por agora son propostas sobre o papel, non lexislación en vigor.

Por que Bali e non só Xacarta?

A escolla de Bali como segunda peza deste plan financeiro resulta chamativa. Falamos dunha illa duns 4,4 millóns de residentes, cunha base turística consolidada, á que Indonesia quere sumar infraestrutura financeira seguindo un modelo similar ao que Dubai executou co seu DIFC. É unha estratexia intelixente sobre o papel: combinar estilo de vida con capital institucional. Pero de aí a que funcione hai un traxecto longo.

Cal é o verdadeiro obstáculo para Indonesia?

O problema de fondo non é o diñeiro anunciado, senón a confianza legal. Os grandes fondos de investimento esixen seguridade xurídica que Indonesia aínda non ofrece. O réxime de propiedade indonesio complica calquera comparación directa con Tailandia: os estranxeiros non poden acceder á propiedade plena de terreo (hak milik) en Indonesia. Só existen dereitos de uso (hak pakai, ata 80 anos) e dereitos de construción (hak guna bangunan).

En Tailandia, en cambio, un estranxeiro pode mercar un apartamento en réxime de propiedade absoluta (freehold), sempre que a cota de unidades estranxeiras do edificio o permita. Esta diferenza non é un detalle menor: é probablemente o factor que máis pesa cando un comprador galego compara ambos os destinos.

Alén do marco legal, Indonesia arrastra outras debilidades comparativas:

  • Rexistro de propiedade pouco transparente e tribunais lentos, o que retrae aos grandes fondos institucionais
  • A rupia indonesia perdeu preto dun 5% fronte ao dólar no último ano, mentres o baht tailandés amosou moita máis estabilidade, algo clave se calcula os seus rendementos en divisa forte
  • Brecha de infraestrutura: Bangkok conta con dous aeroportos internacionais e unha rede de BTS/MRT consolidada, mentres Xacarta só abriu a súa primeira liña de metro en 2019 e Bali segue sen ningún sistema de transporte ferroviario

Tailandia tamén se está a mover

Non debemos pensar que Tailandia agarda de brazos cruzados. Bangkok desenvolve o seu propio clúster financeiro, One Bangkok, cun investimento de 3.500 millóns de dólares por parte de Frasers Property e TCC Group. Mentres tanto, Phuket segue ampliando o seu segmento inmobiliario premium.

De feito, segundo Bangkok Post, espérase que o mercado de luxo en Phuket manteña o seu bo momento durante todo o 2026, impulsado pola suba de prezos do terreo na costa oeste: zonas como Bang Tao, Laguna, Layan, Kamala e Cherng Talay seguen atraendo compradores internacionais de alto poder adquisitivo, cunha clara preferencia polas vilas de marca (branded villas) fronte aos apartamentos.

E a demografía, quen gaña?

Aquí Indonesia si ten unha vantaxe real a longo prazo: unha poboación de 275 millóns de persoas fronte aos 72 millóns de Tailandia. É un mercado doméstico enorme que, con paciencia, podería sustentar un centro financeiro propio. Pero un mercado potencial non é o mesmo que un ecosistema xurídico e financeiro xa maduro, e ese é precisamente o punto forte de Tailandia hoxe.

Táboa comparativa rápida

FactorTailandiaIndonesia
Propiedade estranxeiraFreehold en condominiosSó dereitos de uso (hak pakai, ata 80 anos)
Investimento anunciadoOne Bangkok: 3.500 M$Centros financeiros: 28.000 M$
Chegadas de turistas (2025)+35 millóns (TAT)N/D
Rendemento por aluguer5-7% Bangkok, 8-10% Phuket en tempada altaNon consolidado
Estabilidade da divisaBaht relativamente estableRupia: -5% fronte ao dólar no último ano
Poboación72 millóns275 millóns

Debe preocuparse un investidor en Phuket ou Bangkok?

Nun horizonte de 3 a 5 anos, non hai motivo real para a alarma. Os centros financeiros indonesios seguen en fase de planificación e, mesmo no mellor dos escenarios, a súa posta en marcha podería levar entre 7 e 10 anos. O mercado inmobiliario tailandés é maduro, líquido e ben coñecido polos investidores internacionais. Para quen compra hoxe, os fundamentos de Tailandia non se debilitaron en absoluto.

Para un comprador galego que xa está a valorar Phuket, isto significa que o momento de mercar segue sendo tan sólido como antes deste anuncio. Indonesia representa un risco competitivo a medio prazo, non unha ameaza inmediata.

Conclusión

A aposta indonesia de 28.000 millóns de dólares é ambiciosa e merece seguimento, pero entre anunciar un megaproxecto e ver fluír capital real hai unha brecha chea de leis, institucións e confianza dos investidores, unha brecha que Tailandia xa pechou hai décadas. Para quen quere investir agora mesmo, o mercado tailandés segue a ser a opción máis equilibrada do Sueste Asiático se se pon na balanza rendemento, protección legal e calidade de vida.

En Inmobles en Tailandia axudamos a compradores galegos a atopar a propiedade axeitada en Phuket e Bangkok, con acompañamento en todo o proceso legal e de compra.

Fonte: Nikkei Asia

Preguntas frecuentes

Debo preocuparme como investidor en Phuket pola competencia de Indonesia?

Non a curto ou medio prazo. Os centros financeiros indonesios están aínda en fase de planificación e a súa implementación podería levar entre 7 e 10 anos. O mercado tailandés xa é maduro e líquido, e os seus fundamentos non cambiaron por este anuncio.

Pode un estranxeiro mercar propiedade en Bali igual que en Phuket?

Non da mesma maneira. En Indonesia os estranxeiros só acceden a dereitos de uso (hak pakai, ata 80 anos) ou dereitos de construción, sen propiedade plena do terreo. En Tailandia, en cambio, é posible mercar apartamentos en réxime freehold, con propiedade absoluta recoñecida legalmente.

Vai afectar este proxecto de Indonesia aos prezos en Bangkok ou Phuket?

Non se espera un impacto directo. O mercado inmobiliario tailandés móvese pola demanda doméstica, o turismo e a chegada de nómades dixitais. Aínda que algo de capital institucional se desprace cara a Indonesia, o segmento de apartamentos para investidores privados en Tailandia debería manterse resiliente.

Onde é máis atractivo investir agora, en Tailandia ou en Indonesia?

Tailandia ofrece hoxe máis seguridade: o mercado funciona, as regras están claras e os rendementos son predicibles (5-7% en Bangkok, ata 8-10% en Phuket en tempada alta). Indonesia é unha aposta de futuro con moita incerteza legal aínda por resolver.